Zoeken

Datgene wat ik mijn 18-jarige zelf zou zeggen...

Bijgewerkt op: 23 nov. 2020

Als 18-jarige was ik verlegen. Ik was wel gelukkig, redelijk tevreden met mezelf. Ik had toen nog geen last van angsten en onzekerheid, dat kwam pas later. Ik was toen al wel een avonturier. Op die leeftijd maakte ik mijn eerste roadtrip door Marokko met mijn tweelingzus. Maar ik was niet tevreden in mijn persoonlijke omgeving en ik twijfelde veel over mijn toekomst..



Ik zou mijn 18-jarige zelf willen zeggen dat het niet uit maakt wat voor studie of opleiding je gaat doen. Dat het belangrijk is om dag voor dag te leven. En nog meer.......


Ik heb ze hieronder even op een rijtje gezet voor jullie.


  1. Doe alsjeblieft waar jij blij van wordt.

Ik herinner me nog hoe ik me in hokjes gedrukt voelde. Hoe (nu eigenlijk nog steeds) mensen van me verwachten dat ik het leven volg zoals het volgens veel mensen bedoelt is. Studie, goede baan, trouwen, kinderen...Maar ik ben niet gemaakt voor dit rijtje. Ik heb meerdere studies gedaan. Ik ben 32 jaar en single. Ik woon in Spanje. Heb geen eigen huis. En ik zie wel wat er morgen gebeurd. (Natuurlijk heb ik soms ook zorgen over de toekomst). Maar op dit moment word ik blij van hier zijn. Dus ben ik blij. En ik probeer dit. Trek je niets aan wat voor leven andere mensen voor jou in gedachten hebben. Want dit is jouw leven. En het leven gaat niet over veel geld verdienen, een succesvolle baan hebben. Volgens mij gaat het leven om gelukkig zijn. Dus doe waar jij blij van wordt.


2. Er goed uitzien gaat meer om de binnenkant.


Als ik foto's terug zie van toen ik 18 was denk ik: "wow wat was ik toen slank". Ik herinner me nog dat ik mezelf toen enorm druk maakte dat ik te dik was. Hetzelfde jaren later. Nu nog steeds vind ik mezelf te dik. En nu kijk ik naar foto's van toen ik 24 was en denk ik "wow ik was toen echt veel slanker." Ik ben wel wat aangekomen. Meer qua uiterlijk ben ik niet enorm veranderd. Behalve dan dat ik mijn haar niet meer elke dag stijl met een stijltang omdat ik mijn krullen haatte. Nu hou ik van mijn krullen en zou ik het never ever willen inruilen voor stijl haar. Het is vooral belangrijk je te realiseren dat als je je van binnen beter voelt. Je automatisch van buiten meer gaat stralen.


3. Hecht niet aan alles zo veel waarde.


Ik wil mijn 18-jarige zelf zeggen dat het leven niet draait om de perfecte foto, om negens voor je tentamens en vooral continu jezelf bewijzen. Ik heb een tijd lang geen grenzen kunnen aangeven voor mezelf. Grenzen? Welke grenzen? Mezelf bewijzen dat ik alles echt wel kon vond ik belangrijker. Ook wilde ik bewijzen dat ik echt wel heel leuk was. En leuk gevonden worden door iedereen. Nu maakt het me niet meer uit als er mensen zijn die me niet leuk vinden. Je kunt namelijk niet door iedereen leuk gevonden worden. Terugkijkend zou ik tegen mezelf willen zeggen dat veel dingen die ik toen belangrijk vond zo belangrijk niet zijn. Absolute perfectie bijvoorbeeld.


4. Alles begint helemaal alleen bij jezelf.


Wat ik me als 18-jarige nog niet realiseerde, is dat het leven een stuk mooier wordt zodra je okay bent met jezelf. Belangrijker dan wat mensen om je heen van je vinden of zeggen, is dat jij jezelf kunt waarderen. Al is het maar een beetje. Als je gelooft dat jij het waard bent om assertief te zijn, dan wandelen mensen minder snel over je grenzen heen. Als je het jezelf gunt om jouw dromen achterna te gaan, dan wordt het bereiken van die dromen ook een stuk makkelijk.


5. Doe soms gewoon maar wat.


Zoals eerder gezegd heb ik lang gedacht je moet leven volgens een soort van planning. Die de wereld voor jou uitgestippeld heeft. Dat je al jaren van tevoren je leven kunt uitstippelen en vervolgens met je verstand op nul dat plannetje leeft. Maar vaak blijkt het leven (bij mij een heleboel ) plot twists te hebben. Soms leuke, maar ook veel minder leuke. Ik besef me nu dat je beter kunt meegaan met de flow van de dag. Doe gewoon maar wat. Je hoeft niet nu een studie te doen waar je later ook echt wat mee gaat doen. Maar als je nu iets doet kom je er vaak wel achter of datgene bij je past of niet en als niet, wat dan wel. Soms veranderen dingen en soms verander jij. Daaraan toegeven en doen wat je nu het beste lijkt voor dit moment en voor de toekomst, kan je alleen maar het beste opleveren.


6. Familie is belangrijk


Toen ik 18 was vond ik familie niet zo belangrijk. Nu ik 32 ben besef ik dat familie alles is. Dus geef je moeder een extra knuffel voor zolang dat kan. Doe leuke dingen met je vader en besef dat je familie waarschijnlijk een van de weinige mensen in je leven zijn die er misschien niet altijd zullen zijn maar wel als het echt echt nodig is. Dat is in ieder geval mijn ervaring geweest. Het thema "familie" is voor iedereen natuurlijk anders.


Die punten genoemd te hebben. Dan nog dit.


Ik heb na mijn 18e heel veel rondgereisd en ik heb nooit gespaard voor een huis. De laatste tijd begon ik mij daar zorgen over te maken. Maar nu in dit gekke 2020, denk ik eigenlijk ook heel vaak. Wat fijn, dat ik zoveel reizen heb gemaakt. Toen de wereld nog normaal was. Dat ik ontelbaar veel mooie herineringen heb, plekken heb gezien, en ervaring heb opgedaan. Ervaring die ik nu wil gebruiken om anderen te helpen.


Want zoals eerder gezegd is er 1 heel belangrijk ding waar ik ben achter gekomen in de tijd tussen mijn 18e en mijn 32e en dat is dat ik anderen wil helpen. Jongeren het liefst. Omdat ik denk dat ik dat kan. Omdat ik weet dat ik dat wil. Omdat ik op dit moment niets anders wil.


Voor iedereen die zich weleens druk maakt over de toekomst, het leven, andere dingen die ik hierboven heb genoemd. Leef! Lach vandaag. Bel met de vriend die je altijd aan het lachen kan maken. Doe een dansje! En droom..... (#dance #dream #life)

37 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven